ReferenceError: Can't find variable: globalThis https://www.googletagmanager.com/gtag/js?id=G-Y9T7HYX1ZH:168 İstanbul Üniversitesi |Onkoloji Enstitüsü

Enstitümüz

İÜ Onkoloji Enstitüsü, İstanbul Tıp Fakültesi kampüsü içinde, 1933 yılında Atatürk’ün gerçekleştirdiği Üniversite Reformu çerçevesinde Radyoloji Enstitüsü ve Radyoterapi kliniği olarak kurulmuş. Türkiye’deki ilk kanser tanı ve tedavisinin uygulandığı binalardan birisini de içeren mekanda yer almaktadır.

Radyoloji Enstitüsü ve Radyoterapi kliniği olarak 1934 yılında ilk Enstitü müdürlüğünü ünlü Alman fizik hocası Prof. Frederich Dessauer yapmıştır. Devrin en modern teşhis ve tedavi olanaklarını sunabilmek amacıyla Siemens 100 KV Dermopham, Chaoul 60 KV, 200 KV ve 400 KV derin tedavi ve röntgen cihazları çalışmaya başlamıştır. Döneminde Enstitü bünyesine katılan pek çok Alman radyasyon ve fizik uzmanıyla Radyoterapi ve Tıbbi Fizik bilim dallarının temelleri atılmıştır. 1943 yılında kliniğin başına kuruluşundan itibaren orada doçent olarak çalışan Prof. Dr. Tevfik Berkman geçmiştir. Hocanın yalnız Enstitü için değil tüm Türkiye de bu bilim dallarının gelişmesine büyük katkıları olmuştur.1973 yılında kürsü Başkanlığına seçilen Prof. Dr. Adnan Budaras da gelişme trendini hızlandırmıştır. Prof. Dr. Nijad Bilge 1978 yılında kliniğin başına geçmiş, Fransız kredisi ile alınan Saturne 20 lineer hızlandırıcı ve diğer tedavi cihazları ile İstanbul Tıp Fakültesi Radyoterapi Bilim Dalı sayılı Radyasyon Onkolojisi merkezleri arasına girmiştir.

2547 sayılı Yüksek öğretim Kanununu takiben 20 Temmuz 1982’de İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsünün kurulması ile Prof. Dr. Bülent Berkarda ilk müdür olarak atanmış, bu dönemde kuruluş aşamaları tamamlanmıştır. Enstitü müdürlüğüne 1983 tarihinde Prof. Dr. Şeref İnceman’ın getirilmesi, kadroların tahsisi işlemlerinin hızlanması ve bina tahsisi girişimlerinin başlamasına olanak sağlamıştır.

1986 tarihinde Enstitü müdürlüğüne Prof. Dr. Nijad Bilge getirilmiştir. Enstitü ve İstanbul Tıp Fakültesi Radyoterapi ve Tıbbi Onkoloji Bilim dallarının aynı binada beraber çalışma esaslarının düzenlenmesi, ilk doktora ve yüksek lisans öğrencilerinin alınarak, eğitimin başlaması, Emin Aktar Vakfı’nca binanın tümüyle restorasyonu, Onkoloji Derneği ve hayırsever vatandaşların katkısıyla eksiklerin tamamlanması, telefon santralının ilavesiyle Enstitünün modernizasyonu bu döneme rastlar.

5 Haziran 1987 tarihinde Enstitü binası eski Radyoloji Enstitüsü olan mekanda resmen hizmete açılmış, tüm bilim dalları multidisipliner bir kurum olarak çalışmaya başlamıştır. 1991 yılında Türk Onkoloji Vakfı’nın katkılarıyla tamamlanan 600m2‘lik Temel Onkoloji Araştırma Laboratuarlarını içeren yapı Enstitüye ilave edilmiştir.

1993 yılında Enstitü Müdürlüğüne Prof. Dr. Gülçin Erseven getirilmiştir. Döneminde hasta bekleme salonu Enstitüye katılmıştır.

Prof. Dr. Erkan Topuz 1994 yılında Enstitü Müdürü olarak atanmış, yeni bir yataklı hasta servisini de içeren 2000 m2‘lik alanın Mustafa Süzer gibi hayırseverler yardımıyla Enstitüye eklenmesi ve Enstitü faaliyet alanının 10 000m2‘ye ulaşması sağlanmıştır. İstanbul Üniversitesi Rektörü Prof. Dr Bülent Berkarda döneminde temin edilen Fransız devlet kredisiyle alınan iki yeni lineer hızlandırıcı (Satürn ve Orion), bir Kobalt (Cirus), bir uzaktan kumandalı brakiterapi (Gammamed) tedavi cihazı ve iki Simülatör alımı için çalışmalar başlatılmış ve rektörümüz Prof. Dr. Kemal Alemdarğlu’nun göreve geldiği dönemde cihazlar temin edilerek kurumumuza getirilmiştir.

1998 yılında Türk Onkoloji Vakfı ve Onkoloji Derneği gibi kuruluşlar ve hayırseverler yurttaşların katkılarıyla yeni kemoterapi uygulama katı, kütüphane açılışı, Enstitünün tüm kapalı mekanları ve dış cephesinin tadilat ve yenilenmesi yapılmıştır. Rektörlüğümüz mali katkılarıyla yeni telefon santralı ve jeneratör alınmış, Enstitünün ana bilim dalları yeni öğretim üyelerinin katılımıyla güçlendirilmiştir. 2000 yılı İlkbahar döneminde poliklinik katlarının tadilatına başlanmıştır.

Osmanlı İmparatorluğu Dönemi

İstanbul Üniversitesi’nin geçmişi İstanbul’un fethinden hemen sonra, Fatih Sultan Mehmet’in emriyle Ayosofya ve Zeyrek’te kurulan medreselere kadar uzanmaktadır. 1470 yılında Fatih Camii etrafında “Fatih Külliyesi” adı altında tesis edilen Darüşşifa’da tıp öğretimi yapılmaya başlanmış, böylelikle Osmanlılarda tıp eğitiminin ilk çekirdeği oluşmuştur. Fatih Külliyesi’ndeki eğitimi Süleymaniye Külliyesi içinde 14 Mayıs 1557’de inşaatı tamamlanarak hizmete giren Süleymaniye Darüşşifası ve Tıp Medresesi’ndeki eğitim izlemiştir.

19. yy’a kadar Tıp alanındaki tedavi ve eğitimlere ile ilgili düzenli kayıtlara rastlanmamaktadır. Bu yüzyılın sonlarında İstanbul’da biri Kadırga’da Menemenli Mustafa Paşa Konağı’ndaki Sivil Tıp Mektebi (Mektebi Tıbbiyei Mülkiye) diğeri de Haydarpaşa’daki Askeri Tıp Mektebi (Mektebi Şahane) olmak üzere iki tıp okulu bulunmaktaydı. Bunlardan Askeri Tıp Mektebi, Harbiye Nezaretine; Sivil Tıp Mektebi ise idari açıdan Maarif Nezareti’ne, bilimsel açıdan da Askeri Tıp Mektebi’ne bağlıydı.

14 Kasım 1908’de Sivil Tıp Mektebi, Askeri Tıp Mektebi’nden tamamen ayrılarak Maarif nezaretine bağlanmış ve yeni kadrosu onaylanmıştır. 18 Kasım 1908’de Tıp Mektebi’nin adı “Tıp Fakültesi” olarak değiştirilmiştir.

Atatürk’ün Üniversite Reformu

Ulusal Kurtuluş savaşı Mustafa Kemal Paşa önderliğinde kazanılıp, Türkiye Cumhuriyeti kurulduktan sonra, artık sıra her alanda yapılması gerekli olan Reformlara gelmiştir. Harf İnkılabı’ndan sonra Atatürk, İstanbul Darülfünunda da bir reforma gidilmesini gerekli görmüştür. Darülfünunun yerine, Genç Türkiye Cumhuriyeti’nin ihtiyacı olan ilim adamlarını ve yöneticileri yetiştirecek bir Üniversite kurulması için çalışmalar başlatmıştır.

Ülkenin, o dönemde tek üniversitesi olan İstanbul Üniversitesinin 1924’ten sonra tüzel kişiliğe ve bilimsel özerkliğe kavuşmasına rağmen Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olarak bu kurumdaki “Yüksek Tedrisat Umum Müdürlüğü” nün denetimi altında idi.

1931 yılında Maarif Vekili Dr. Raşit Galip, Atatürk’ün arzu ettiği bu üniversite reformunu gerçekleştirmek için çalışmalara başlamıştır. Cenevre Üniversitesi Rektörü Ord. Prof. Albert Malche Türkiye’ye davet edilmiş, burada incelemeler ve çalışmalar yapmış, raporunu tamamlayarak 29 Mayıs 1932’de Türk Hükümeti’ne sunmuştur.

Prof. Malche’nin tavsiyesi ile merkezi İsviçre’nin Zürich kentinde bulunan “Yabancı Ülkelerdeki Alman Bilim Adamlarının İhtiyaç Birliği” (Notgemeinschaft Deutscher Wissenschaftler im Ausland) ile irtibat kurulmuştur. Bu birliği temsilen Prof.Dr. Schwartz 1933 yılının Temmuz ayında Türkiye’ye gelmiş, yapılan toplantılar çok olumlu geçmiş ve Almanya’dan kaçmak zorunda kalan 30 Musevi bilim adamının İstanbul Üniversitesi’nde ders vermesi kararlaştırılmıştır. 1933 Ekim ayı içerisinde bu 30 alman profesör, asistanları ve aileleri, yaklaşık olarak 150 kişilik bir grup olarak, İstanbul’a gelmişlerdir.

Atatürk’ün 31 Mayıs 1933 tarihinde arzularıyla yapılan bir yasa değişikliği ile Darülfünun kaldırıldı. Büyük Atatürk’ün gerçekleştirdiği “Üniversite Reformu” radikal bir hareket olup ülkemizde çağdaş eğitimin başlamısında önemli bir aşamadır. Eğitim kadroları değiştirilerek üniversite göreceli bir bağımsızlığa kavuşturuldu. Tıp Fakültesi Haydarpaşa semtinden taşınarak İstanbul yakasındaki Şişli Etfal, Cerrahpaşa, Haseki, Gureba ve Bakırköy Akıl Hastanelerinde ve Beyazıtta bulunan Osmanlı döneminde Harbiye Nezareti olan merkezlerde eğitim vermeye başladı (Günümüzdeki İstanbul Üniversitesi rektörlük binası).

1933 Kasım ayında ise İstanbul Üniversitesi öğretime resmi olarak başlamıştır.

Üniversite Reformu Sonrası

Onkoloji Enstitüsü’nün hizmet verdiği ana bina 1915 yılında Almanlar tarafından bir hastane kompleksinin parçası olarak inşa edilmiştir, ancak Birinci Dünya Savaşı süresince ve sonrasında bir süre tütün deposu olarak kullanılmıştır.

1934 yılında enstitünün bugünkü binalarının bulunduğu ilk kanser ve tanı tedavilerinin gerçekleştirildiği Radyoloji ve Biyofizik Enstitüsü Alman bilim adamı Prof. Dr. Friedrich Dessauer tarafından kurulmuştur ve yardımcılığına Doç. Dr. A. Tevfik Berkman ve Doç. Dr. Muhterem Gökmen, fizikçi olarak da Almanya’dan Dr. K. Lion ve sonradan da Dr. Reininger atanmıştır. İstanbul Tıp Fakültesi 1963’te radyodiyagnostik ve radyoterapiyi ayırma kararı almıştır ve önceki enstitü tıp fakültesinin Radyodiyagnostik ve Radyasyon Onkolojisi Anabilim Dalları olarak varlığını sürdürmüştür.

Onkoloji Enstitüsü ise bu ünitelerin bulunduğu yerde, İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü’ne bağlı olarak, 1982 yılında kurulmuştur. İlk yöneticileri Prof. Dr. Bülent Berkarda ve Prof. Dr. Şeref İnceman’dır. 1986 yılında Enstitü Müdürlüğü’ne Prof. Dr. Nijad Bilge seçilmiş, bilim dalları, yataklı ve ayaktan tedavi hizmetleri, master ve doktora eğitimi başlatılmıştır. 1986’da Onkolojik Sitoloji Bilim Dalı, Temel Onkoloji Anabilim Dalı bünyesinde altında Tıbbi Radyobiyoloji ve Tıbbi Radyofizik Bilim Dalları kurulmuştur. Emin Aktar Vakfı tarafından gerçekleştirilen yeni bir restorasyonla yapı 5 Haziran 1987 tarihinde resmen hizmete açılmıştır. Türk Onkoloji Vakfı’nın destekleri ile yaptırılan 600 metrekare araştırma laboratuarı bölümü 1991 yılında hizmete katılmıştır. Klinik Onkoloji Anabilim Dalı kurulmuş ve bunun altında Radyasyon Onkolojisi Bilim Dalı’nın yanı sıra Medikal, Onkoloji, Pediatrik Onkoloji ve Cerrahi Onkoloji Bilim Dalları kurulmuştur.

1994 yılından itibaren bir yeniden yapılanma süreci başlatılmıştır. Bu dönemde 2.000 m2 yeni alan hizmete katılmıştır. Radyoterapi cihazları, hasta servisleri, kemoterapi uygulama salonları, kütüphane, toplantı odaları ve araştırma laboratuarları yenilenmiştir. 2003 yılında Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı İÜ Onkoloji Enstitüsü Hastane İlköğretim Okulu kurulmuştur. Türkiye’de ilk defa Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Birimi bilimsel olarak araştırmalara başlamıştır.

Tanı ve tedavideki son gelişmelere uyum sağlayabilmek ve eskiyen alt yapının yenilenmesi amacıyla 2005 yılında devletin ve hayırseverlerin işbirliği ile yeni bir atılım başlatılmıştır. Radyoterapi cihazları İstanbul Üniversitesi araştırma projesi kapsamında yenilerek bilgisayarlı planlama sistemi, bilgisayarlı tomografi simülatör ve çok yapraklı kalimatörlü lineer hızlandırıcı ve cihazlar arasındaki sürekli iletişimi sağlayan hastane otomasyon sistemi kurulmuştur. Bu sistem sayesinde tümörü hedefleyerek, çevre sağlam dokuları koruyan üç boyutlu (konformal) ve IMRT (intensity modulated radiotherapy) uygulama imkânı sağlanmıştır. Hasta hizmetindeki kaliteyi artırmak amacıyla kamu hizmetlerinin yürüdüğü alanlarda ayaktan ve yataklı tedavi ünitelerinde binanın eskiyen alt yapısının ve iç tefrişatının tamamen yenilenmesi, bahçe ve çevre düzenlemeleri yapılmıştır.

İlke ve Değerler

    • Cumhuriyete ve Atatürk İlkelerine Bağlılık
    • Hasta Haklarına Duyarlılık
    • Çevreye ve Topluma Saygı
    • Tıp Etiği Kurallarına Mutlak Uyum
    • Çalışkanlık ve Özveri
    • Katılımcı Yönetim Anlayışı
    • Bilimsel Etik Kurallarına Mutlak Uyum
    • Özgür Araştırma Ortamı Yaratma
    • Çalışanlarımız İçin Mutlu Bir Çalışma Ortamı Oluşturma

İstanbul Üniversitesi Kampüsleri

İstanbul Üniversitesi Türkiye’nin en büyük üniversitelerinden biridir. İstanbul Üniversitesi, 17 Fakülte, 12 Yüksekokul, 13 Enstitü ve 1 Konservatuar ile önemli bir bilim merkezidir. Üniversite bu devası yapısı ile İstanbul içerisinde çeşitli bölgelere dağılmıştır. Üniversitenin 5 büyük kampüsü bulunmaktadır. Bunlar; Beyazıt Kampüsü, Çapa Kampusü, Cerrahpaşa Kampusü, Avcılar Kampüsü ve Bahçeköy Kampüsüdür.  Bu kampüslerin dışında İstanbul Üniversitesi’nin İstanbul’un çeşitli bölgelerinde Fakülte ve Yüksekokulları bulunmaktadır. İstanbul Üniversitesi’nin Van, Gökçeada, Sapanca ve Antalya da çeşitli araştırma ve inceleme birimleri bulunmaktadır.

Çapa Kampüsü

Çapa Kampüsü İstanbul İli Fatih İlçesi sınırları içerisindedir. Millet Caddesi ve Vakıf Guraba Caddesi arasında 125.000 metrekare bir alana yayılmıştır. Kampüs 1970 yılında Tıp Fakültesi’nin taşınmasıyla İstanbul Üniversitesinin kullanımına açılmıştır. Bünyesinde 2 Fakülte, 1 Yüksek Okul ve 3 Enstitü barındırmaktadır.

Fakülteler;

İstanbul Tıp Fakültesi, Diş Hekimliği Fakültesi,

Yüksek Okullar;

Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Yüksek Okulu (4 Yıllık),

Enstitüler;

Onkoloji Enstitüsü, Çocuk Sağlığı Enstitüsü, Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü

Kampüs Medikal Teşhis ve Tedavi yanı sıra İstanbul’un en büyük acil servislerinden birin sahiptir. Acil Cerrahi G-Servisi, İç Hastalıkları Acil Servisi, Nöroloji Acil Servisi, Ortopedi Acil Servisi ayrı bağımsız birimler olarak; Çocuk Hastalıkları, Göz Hastalıkları, Kadın-Doğum ve Radyoloji ise kendi binalarının acil bölümlerinde hizmet vermektedirler.

Çapa Kampüsü’nün Fiziki Kullanım Alanı

Capa Kampüsü 125.000 metrekare bir alana yayılmıştır. Kampüs içerinde 26 adet bina bulunmaktadır. Binaların toplam oturum alanı 35.435 metrekaredir. Binaların toplam kullanım alanı ise 184.316 metrekaredir.

Kampüs içerisindeki binaların oturduğu alanların ve kullanım alanlarının ölçümleri aşağıdaki gibidir :

Bina Sayısı
Fakülte-Enstitü-Bölüm-Anabilim Dalı veya Yönetim BinalarıBinanın Oturduğu Alan (M2)Binanın Kullanma Alanı (M2)
1
İstanbul Tıp Fakültesi Dekanlık Binası
1.060
6.720
2
Kampüs Kreş Binası
500
1.000
3
İstanbul Tıp Fakültesi Oditoryum Binası
1.200
3.600
4
İstanbul Tıp Fakültesi Kütüphanesi
1.220
3.640
5
İstanbul Tıp Fakültesi 14 Mart Anfi Binası
750
1.500
6
Kampüs Öğrenci Yemekhanesi
740
1.500
7
İ.Ü. Deneysel Tıp Araştırma Enstitüsü Binası
650
3.350
8
İstanbul Tıp Fakültesi Temel Bilimler Bölüm Binası
4.190
18.102
9
İstanbul Tıp Fakültesi Cerrahi Monoblok Binası
7.070
54.100
10
İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Hastalıkları Binası
2.510
19.520
11
İstanbul Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Binası
2.470
18.880
12
İstanbul Tıp Fakültesi Nöroloji ve Nöroşirurji Binası
1.215
7.834
13
İstanbul Tıp Fakültesi Psikiyatri Klinik Binası
1.800
5.630
14
İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı B. Binası
540
3.625
15
İstanbul Tıp Fakültesi Ortopedi ABD Binası
1.960
6.050
16
İstanbul Tıp Fakültesi Dermatoloji Binası
1.375
4.800
17
Acil Cerrahi ve Acil Dahiliye Bina Bloğu
1.530
5.435
18
İstanbul Tıp Fakültesi Hidroklimatoloji Binası
600
800
19
Türkiye İş Bankası  Çapa Kampüs Şube Binası
300
1.320
20
İstanbul Tıp Fakültesi Bilgi İşlem Birimi
230
560
21
İstanbul Tıp Fakültesi İnterfilite Merkezi
800
3500
22
İstanbul Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Binası
625
3.750
23
İÜ Onkoloji Enstitüsü Binası
3000
12.000
24
İstanbul Tıp Fakültesi Fizik Tedavi B.  Binası
950
3.350
25
İstanbul Tıp Fakültesi Sualtı Hekimliği B. Binası
250
1.000
26
İÜ Diş Hekimliği Fakültesi Binası
3.700
20.295

İÜ Onkoloji Enstitüsü Binası

İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsü, Çapa Kampüsünde yer almaktadır. Kampüsün kuzey kapısının sağ tarafındadır. 2.850 metrekare bir alana oturan Enstitü’nün toplam kullanım alanı yaklaşık olarak 12.000 metrekaredir.

Fakülte birbiriyle bağlantılı 2 ayrı bloktan (binadan) oluşmaktadır. Binalar farklı zamanlarda inşa edilmiş olup, enstitü içerisinden birbirlerine geçiş vardır.

A Blok: Beş katlı bloğun giriş katında biyokimya laboratuvarı, radyoterapi tedavi üniteleri, hasta bekleme salonu, ultrasonografi ve mamografi ünitesi olup asma katta döner sermaye bürosu, satın alma bürosu, ayniyat bürosu, etik kurul odası ve güvenlik takip merkezi bulunmaktadır.

Bloğun 1. katında tıbbi radyofizik bilim dalı, 2. kattan itibaren patoloji laboratuvarı ve öğretim üyelerinin odaları bulunmaktadır.

B Blok: Beş katlı bloğun Bodrum katta, radyasyon onkolojisi ve medikal onkoloji poliklinikleri (1-8 nolu poliklinikler), epikriz odası, dieyet polikliniği, arşiv ve çamaşırhane bulunmaktadır.

Giriş katında radyasyon teknolojisi müzesi, enstitü müdürlüğü, yönetim kurulu odası, hasta hizmet birimleri (özel muayene poliklinikleri, rapor sekreterliği, eczane, vezne), doz planlama odası, simülatör (çizim) odası, planlama tomografisi, röntgen ve bekleme salonu (hasta kayıt-randevu bölümü ve kafeterya bekleme salonu içindedir) bulunmaktadır.

Birinci katta ayaktan kemoterapi salonu, Nijad Bilge Kütüphanesi ve asistan odası bulunmaktadır.

İkinci ve 3. Katlar yatan hasta servisleridir. Servislerde radyoterapi ve kemoterapi alan erişkin hastaların dışında 2. Katta, Cerrahi Ameliyathane ve Brakiterapi Ameliyathanesi, 3. Katta Çocuk servisi de bulunmaktadır.


İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsünün ön ve arka olmak üzere 2 adet yaklaşık 60 araçlık otoparkı vardır.

Enstitü içinde bağımsız jeneratör, merkezi oksijen, merkezi anons ve müzik sistemi mevcuttur.

Enstitü merkezi sistemle 24 saat, bina içi ve dışı, 24 adet güvenlik kamerası ile izlenmektedir.

Hizmetler

  • İÜ Onkoloji Enstitüsünde halen 19 Profesör, 9 Doçent, 4 Dr. Öğr. Üyesi, 6 Öğr. Görevlisi, 6 uzman doktor, 7 araştırma görevlisi, 7 biyolog, 10 uzmanlık öğrencisi asistan doktor, 1 eczacı, 5 fizikçi, 29 memur, 32 teknisyen, 9 laborant, 41 hemşire ve 12 yardımcı hizmetliden oluşan 244 kişi görev yapmaktadır.
  • Yılda ortalama 5.000 yeni hasta başvurmakta, takip ve kontrole yaklaşık 60.000 hasta çağrılmaktadır. Günde ortalama 250 hastaya radyoterapi uygulanmakta, 70 hasta ayaktan kemoterapi almaktadır. Enstitünün yatak kapasitesi 45’tir. İkinci katta 21 yatak olup bu yatakların 4’ü cerrahi, 5’i brakiterapi uygulanan hastalara aittir. Üçüncü katta ise 19 erişkin hastaya yatak hizmeti sunulabilmektedir. Çocuk Servisinde de 13 yatak mevcuttur. 

  • Kliniğimizde Radyoloji Birimi de mevcut olup ortalama yılda 7.000 direkt grafi çekilmektedir. Ayrıca girişimsel radyoloji olarak memede subklinik lezyonlarda ultrasonografi eşliğinde iğne aspirasyon biyopsisi yapılabilmektedir. Karaciğer, böbrek ve boyun kitlelerine de ultrasonografi eşliğinde biyopsiler yapılmaktadır. Cerrahi ünitesi ile enstitüde tanıdan tedaviye ve tedaviden takibe kanser hastasına multidisipliner sağlık hizmeti verilmektedir. Bunun yanı sıra Temel Onkolojik Bilimlerde kıymetli araştırma çalışmaları ve Klinik Onkoloji Anabilim Dalı kapsamında yerel, ulusal ve uluslararası çalışmalar sürdürülmektedir.
  • Dokuz poliklinikte erişkin ve çocuk hastalara ayaktan muayene ve tedavi hizmeti verilmektedir.
  • Yalnız onkolojik hastalara tahsis edilen 45 yatak kapasiteli serviste (2. ve 3. katlar) ve İstanbul Tıp Fakültesi kliniklerinde yatan onkolojik hastalar için konsültasyon ve tedavi olanağı mevcuttur. Çocuk hasta servisinde hastalara yataklı tedavi olanağı, erişkin hastalar için ayaktan kemoterapi uygulama katı ile hizmetleri devam etmektedir.
  • Çocuk radyoterapisinde gerekli hastalar için anestezi ile tedavi yapılabilmektedir.
  • Temel Onkoloji Bilim Dalı içerisinde bulunan laboratuarlar içerisinde otoanalizatörlerde hematoloji, sedimentasyon, Marker tetkikleri yapılmaktadır. PCR cihazları, araştırma mikroskopları, Laminar Flow, CO2inkübatörleri, Video Gel dökümantasyon sistemi ve Hibridizasyon Fırınları araştırma laboratuarlarımızda bulunmaktadır.
  • Cerrahi ünitemizde bulunan iki adet ameliyathanemizde çeşitli tümörlere yönelik cerrahi girişimler yapılmaktadır. Özellikle meme kanserinin ilk teşhis aşamasından itibaren tüm lokal cerrahi girişimler ve gereken olgularda rekonstruktif işlemlerin uygulanabildiği merkezimiz yapılanmasını EUSOMA (European Society of Breast Cancer Specialists) ve Europa Donna (European Breast Cancer Coalition) ile işbirliği içerisinde yürütmekte ve hastalara multidisipliner tedavi imkanı sağlamaktadır.
  •  Medikal onkoloji ünitemizde, kemoterapi ve hedefe yönelik tedaviler ulusal ve uluslar arası kılavuzların rehberliğinde uygulanmaktadır. Kemoterapi uygulamaları ayaktan tedavi ünitesinde ya da yatarak uygulanmaktadır. Ayaktan tedavi ünitesi özel bir katı oluşturmakta olup 58 tedavi koltuklu iki standart salon, 5 tedavi koltuklu iki özel oda, bekleme salonu ve bir girişim odasından oluşmaktadır. İlaçlar laminar air flow içeren bir odada deneyimli hemşireler tarafından hazırlanmakta ve uygulanmaktadır. Yeni kurulan “Merkezi Robotik Kemoterapi Hazırlama Ünitesi” ile hastalar ve personel için güvenlik düzeyinin en üst seviyeye çıkarılması sağlanmıştır.
  • Radyasyon onkolojisi ünitemiz içerisinde eksternal (dışarıdan) ve brakiterapi (içeriden) ışınlama yapılmaktadır. Brakiterapi uygulamaları gerek vücut boşluklarına ya da yüzeylerine gerekse dokuların içerisine (interstistyel) olacak şekilde yapılabilmektedir. Radyasyon Onkolojisi teknik donanımı:
    Bir adet robotik kollu Lineer hızlandırıcı: -Cyberknife: Stereotaktik beyin ve vücut radyoterapisi
    Dört adet lineer hızlandırıcı: -Varian Trilogy-Rapid arc, Varian DBX 600C, Oncor Impression, Saturn-42 GE.
    Bir adet Kobalt-60 teleterapi cihazı: -Cirus: Co-60
    Bir adet sonradan yüklemeli HDR Brakiterapi cihazı:-Nucletron, Ir-192 high dose rate brakiterapi
    Bir adet CT simülatör: -4D CT simülatör (Philips big Bore, 16 slice)
    Bir adet Konvansiyonel simülatör: -Nucletron Oldeft
    Dört adet tedavi planlama sistemi: -XiO CMS (4.60.00), Ecclipse (8.09), Oncentra Precise, Multiplan

Enstitü içerisinde bulunan diğer olanaklar:


  • Uzman Psikiyatrist hekimimiz ve psikoloğumuz İstanbul Tıp Fakültesi Konsültasyon-Liyezon Psikiyatrisi Bilim Dalı ile eşgüdüm içerisinde gereken hastalarımıza destek hizmetini vermektedir.
  • İki hasta bekleme salonu, 100 kişilik kütüphanede kitap, periyodik dergi, Tepegöz, Slayt makinası, Barkovizyon, Multivizyon projeksiyon sistemi bulunmaktadır.
  • Hasta kaydı, muhasebe ve bilimsel çalışmalar için kullanılan bilgisayar ağı.

Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK)
Acıbadem Sigorta
Türk Hava Yolları (THY) sigortası

Üniversitemizin araştırma-geliştirme faaliyetlerinin değerlendirilmesi, takibi ve raporlandırılması amacıyla başlatılan odak grup çalışmaları sonucunda enstitümüz Akademik Sürdürülebilir Gelişim Kurulu kurulmuştur.


"Akademik Sürdürülebilir Gelişim Kurulu" üyeleri
Prof. Dr. Rasim MERAL
Prof. Dr. Uğur GEZER
Doç. Dr. Dilek ANUK


Enstitümüz Birim Danışma Kurulu Üyeleri:

  1. Prof. Dr. Osman Bülent Zülfikar
  2. Prof. Dr. Nergiz Dağoğlu Sakin
  3. Prof. Dr. Burak Şakar
  4. Prof. Dr. Hasan Karanlık
  5. Prof. Dr. Meltem Ekenel
  6. Doç. Dr. Buğra Tuncer
  7. Dış paydaş: Prof.Dr. Adnan Aydıner (Emekli Öğretim Üyemiz Tıbbi Onkolog), Alphonse Taghian (Radyasyon Onkoloğu Harvard Tıp Fak.), Alireza Haghighi (Tıbbi Genetik, Harvard Tıp Fak.)

Birim Danışma Kurullarının görevleri:

MADDE 6- (1) Birim Danışma Kurullarının görevleri şunlardır:

a) Üniversite dışı kurum ve kuruluşlar ile işbirliği yaparak ilgili alanda uygulama çalışmalarına destek sağlamak,

b) Birimlerde yürütülmekte olan bölüm/program ve derslerin yarıyıl, kredi saat ve içeriklerini incelemek, önerilerde bulunmak,

c) Kamu ve özel sektörde ihtiyaç duyulan mesleki donanım hakkında önerilerde bulunmak,

ç) Ulusal ve uluslararası gelişmeler doğrultusunda, verimliliği artırmak için çeşitli tavsiye kararları almak,

İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ ONKOLOJİ ENSTİTÜSÜ  - HASTANE SINIFI EĞİTİM ÖĞRETİM FAALİYETLERİ                

     Tarihçe

  Onkoloji Enstitüsü Hastane Sınıfı 15 Aralık 2003 tarihinde eğitim öğretime başlamıştır. Sınıfımız bir derslikten oluşup on öğrenciye hizmet verecek şekilde tasarlanmıştır.
     Hastanede eğitim Milli Eğitim Bakanlığı’nın Şubat 2010-2629 sayılı yönergesi ile son şeklini almıştır. Daha önce ‘’Hastane Okulu’’ olarak adlandırılan kurumlar 2012 yılında yapılan yönetmelik değişikliği ile en yakın ilköğretim okuluna bağlanmış, bağlı oldukları okulun adını almış ve ‘’Hastane Sınıfı’’ olarak adlandırılmıştır. Zorunlu öğrenim çağındaki özel eğitime ihtiyacı olan bireylerden yatarak tedavi görmesi veya süreğen hastalığı nedeniyle okul öncesi, ilkokul, ortaokul, lise veya özel eğitim kurumlarından herhangi birini uygulayan örgün eğitim kurumlarından doğrudan yararlanamayanlara eğitim hizmetinin hastanede sunulması esasına dayanır.
    Sınıfımızda eğitim-öğretim birleştirilmiş sınıf uygulaması şeklinde yapılmaktadır. Programlarda ise; öğrencilerin hastalığı ve hastane şartları göz önünde bulundurularak gereken esneklik sağlanmaktadır.

Eğitim Öğretim Faaliyetleri

    Sınıfımızda hastanemizin çocuk hematolojisi ve onkoloji bölümünde tedavi gören çocuklar yararlanmaktadır. Hastanede yatan ve muayene ya da kontrollere gelen öğrenciler tedaviden arta kalan zamanlarında sınıflarımızdaki faaliyetlere katılarak eğitim-öğretimden yoksun kalmamaları sağlanmaktadır. Öğrenciler için bireyselleştirilmiş eğitim planı oluşturularak her öğrencinin ihtiyaç duyduğu eksik öğrenmeler üzerinden ders planlaması yapılmaktadır. Sosyal uyum ve sanat etkinliklerine önem verilmekte olup, yıl içerisinde bu konuyla ilgili çalışmalar ve yıl sonunda sergilenmesi branş öğretmenleriyle birlikte planlanmaktadır. Öğrencileri topluma kazandıracak hasta yakınlarının moral ve motivasyonlarını artırıcı çalışmalara ayrıca önem verilmektedir.
    Sınıfımızda eğitim-öğretim faaliyetleri İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü’nün ‘’Öğretmenim Elimi Tut’’ projesi kapsamında görevlendirilen koordinatör öğretmen ve branş öğretmenleri (Matematik, Türkçe, Resim, Müzik, Okul Öncesi, Rehberlik ) tarafından yürütülmektedir.


Amaçlar

  Hastane Sınıfımızda Genel Amaçlar ;
1) Çocuklarımızın hastalığı süresince eğitim- öğretim hayatının kesintiye uğramadan devamını sağlamak
2) Sınavlarının takibi yapılarak, ders yılı kayıplarını önlemek,.

Hastane Sınıfımızın Özel Amaçları :

1) Hastalığın ve tedavisinin yükünden bir nebze uzaklaşmalarını sağlamak ve zamanlarını daha verimli geçirmelerine olanaklar sunmak,
2) El becerilerini geliştirmek
3) Rehberlik edilerek becerilerinin farkındalığını kazandırmak ve geliştirmek istediği becerilerine yönelik destekleyici çalışmaları planlamak ve uygulamak,
4) İyileşme sonrası hayata dahil olabilme becerilerini geliştirmek, eksiklik hissedilen yönlerin tespiti ve giderilmesi için tamamlayıcı çalışmalar yapmak,
5) Yapılan sosyal etkinliklerle hayatla bağlarını güçlendirmektir.
    Sınıfımızda sabahları poliklinik muayeneleri ve tedavilerine gelen öğrencilerle, öğleden sonra ise serviste yatan öğrencilerle eğitim- öğretim faaliyetleri yapılmaktadır. Ayrıca serviste yatan öğrencilerle yatak başında eğitim verilmektedir. Sınıf geçme ve diploma işlemleri kayıtlı bulundukları okulda yapılmakta olup, hastanede tedavisi otuz günden fazla süren öğrencilerin değerlendirmeleri hastane sınıfı öğretmenlerince yapılmaktadır. Hastalığı sebebiyle yüz yüze eğitime devam edemeyen takipli öğrenciler için evde eğitim hakkından yararlanabilmeleri ile ilgili sürecin takibi yapılıp rehberlik edilmektedir.

  

Radyoloji Müzesi

radmuze

Röntgen ışınlarının keşfedildiği 1895 tarihinden sonra ülkemizde kullanılan ve bu tarihten itibaren titizlikle muhafaza edilen kıymetli bir radyoloji materyali koleksiyonu müze içinde enstitümüzde sergilenmektedir (Örneğin: Hıttorf-Crookes katod ışını tüpleri, sıcak katodlu coolidge x- ışını tüpleri, kenetronlar, radyoterapi ilk döneminde kullanılan cihaz ve aletler). Bu radyoloji materyalinin bir kısmı Osmanlı imparatorluğu döneminde, diğerleri cumhuriyetin kuruluşu döneminde ve 1935 yılından sonra satın alınmış veya Alman Hükümetince bağışlanmıştır. Yine müze içinde, çeşitli dönemlerde ülkemizde ilk defa kullanılan radyoloji cihazlarına ait parçalar bulunmaktadır. Bu kıymetli materyali çalışma dönemi olan 1953-1993 yılları arasında emekli öğretim üyelerimizden Radyofizik Uzmanı Doç. Dr. Seyfettin Kuter muhafaza etmiştir. Bunlara radyoloji, radyoterapi ve fizik radyasyon ölçüm cihazları katarak zenginleştirmiştir.

Kamu İç Kontrol Standartları, idarelerin, iç kontrol sistemlerinin oluşturulmasında, izlenmesinde ve değerlendirilmesinde dikkate almaları gereken temel yönetim kurallarını göstermekte ve tüm kamu idarelerinde tutarlı, kapsamlı ve standart bir kontrol sisteminin kurulmasını ve uygulanmasını amaçlamaktadır. Kamu İç Kontrol Standartları, uluslararası standartlar ve iyi uygulama örnekleri çerçevesinde, iç kontrolün; kontrol ortamı, risk değerlendirmesi, kontrol faaliyetleri, bilgi ve iletişim ile izleme bileşenleri esas alınarak, tüm kamu idarelerinde uygulanabilir düzeyde olmasını sağlamak üzere genel nitelikte düzenlenmiştir.


İÇ KONTROL STANDARTLARI HANGİ ADIMLARDAN OLUŞUR?


Kontrol ortamı, iç kontrolün diğer unsurlarına temel teşkil eden genel bir çerçeve olup, kişisel ve mesleki dürüstlük, yönetim ve personelin etik değerleri, iç kontrole yönelik destekleyici tutum, mesleki yeterlilik, organizasyonel yapı, insan kaynakları politikaları ve uygulamaları ile yönetim felsefesi ve iş yapma tarzına ilişkin hususları kapsar.

Standart: 1. Etik Değerler ve Dürüstlük Personel davranışlarını belirleyen kuralların personel tarafından bilinmesi sağlanmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

1.1. İç kontrol sistemi ve işleyişi yönetici ve personel tarafından sahiplenilmeli ve desteklenmelidir.


1.2. İdarenin yöneticileri iç kontrol sisteminin uygulanmasında personele örnek olmalıdırlar.
1.3. Etik kurallar bilinmeli ve tüm faaliyetlerde bu kurallara uyulmalıdır.


1.4. Faaliyetlerde dürüstlük, saydamlık ve hesap verebilirlik sağlanmalıdır. 1.5. İdarenin personeline ve hizmet verilenlere adil ve eşit davranılmalıdır. 1.6. İdarenin faaliyetlerine ilişkin tüm bilgi ve belgeler doğru, tam ve güvenilir olmalıdır.
Standart: 2. Misyon, organizasyon yapısı ve görevler İdarelerin misyonu ile birimlerin ve personelin görev tanımları yazılı olarak belirlenmeli, personele duyurulmalı ve idarede uygun bir organizasyon yapısı oluşturulmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

2.1. İdarenin misyonu yazılı olarak belirlenmeli, duyurulmalı ve personel tarafından benimsenmesi sağlanmalıdır.
2.2. Misyonun gerçekleştirilmesini sağlamak üzere idare birimleri ve alt birimlerince yürütülecek görevler yazılı olarak tanımlanmalı ve duyurulmalıdır.
2.3. İdare birimlerinde personelin görevlerini ve bu görevlere ilişkin yetki ve sorumluluklarını kapsayan görev dağılım çizelgesi oluşturulmalı ve personele bildirilmelidir.
2.4. İdarenin ve birimlerinin teşkilat şeması olmalı ve buna bağlı olarak fonksiyonel görev dağılımı belirlenmelidir.
2.5. İdarenin ve birimlerinin organizasyon yapısı, temel yetki ve sorumluluk dağılımı, hesap verebilirlik ve uygun raporlama ilişkisini gösterecek şekilde olmalıdır.
2.6. İdarenin yöneticileri, faaliyetlerin yürütülmesinde hassas görevlere ilişkin prosedürleri belirlemeli ve personele duyurmalıdır.
2.7. Her düzeydeki yöneticiler verilen görevlerin sonucunu izlemeye yönelik mekanizmalar oluşturmalıdır.
Standart: 3. Personelin yeterliliği ve performansı İdareler, personelin yeterliliği ve görevleri arasındaki uyumu sağlamalı, performansın değerlendirilmesi ve geliştirilmesine yönelik önlemler almalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

3.1. İnsan kaynakları yönetimi, idarenin amaç ve hedeflerinin gerçekleşmesini sağlamaya yönelik olmalıdır.
3.2. İdarenin yönetici ve personeli görevlerini etkin ve etkili bir şekilde yürütebilecek bilgi, deneyim ve yeteneğe sahip olmalıdır.
3.3. Mesleki yeterliliğe önem verilmeli ve her görev için en uygun personel seçilmelidir.
3.4. Personelin işe alınması ile görevinde ilerleme ve yükselmesinde liyakat ilkesine uyulmalı ve bireysel performansı göz önünde bulundurulmalıdır.
3.5. Her görev için gerekli eğitim ihtiyacı belirlenmeli, bu ihtiyacı giderecek eğitim faaliyetleri her yıl planlanarak yürütülmeli ve gerektiğinde güncellenmelidir.
3.6. Personelin yeterliliği ve performansı bağlı olduğu yöneticisi tarafından en az yılda bir kez değerlendirilmeli ve değerlendirme sonuçları personel ile görüşülmelidir.
3.7. Performans değerlendirmesine göre performansı yetersiz bulunan personelin performansını geliştirmeye yönelik önlemler alınmalı, yüksek performans gösteren personel için ödüllendirme mekanizmaları geliştirilmelidir.
3.8. Personel istihdamı, yer değiştirme, üst görevlere atanma, eğitim, performans değerlendirmesi, özlük hakları gibi insan kaynakları yönetimine ilişkin önemli hususlar yazılı olarak belirlenmiş olmalı ve personele duyurulmalıdır.
Standart: 4. Yetki Devri İdarelerde yetkiler ve yetki devrinin sınırları açıkça belirlenmeli ve yazılı olarak bildirilmelidir. Devredilen yetkinin önemi ve riski dikkate alınarak yetki devri yapılmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

4.1. İş akış süreçlerindeki imza ve onay mercileri belirlenmeli ve personele duyurulmalıdır.
4.2. Yetki devirleri, üst yönetici tarafından belirlenen esaslar çerçevesinde devredilen yetkinin sınırlarını gösterecek şekilde yazılı olarak belirlenmeli ve ilgililere bildirilmelidir.
4.3. Yetki devri, devredilen yetkinin önemi ile uyumlu olmalıdır.
4.4. Yetki devredilen personel görevin gerektirdiği bilgi, deneyim ve yeteneğe sahip olmalıdır.
4.5. Yetki devredilen personel, yetkinin kullanımına ilişkin olarak belli dönemlerde yetki devredene bilgi vermeli, yetki devreden ise bu bilgiyi aramalıdır.


Risk değerlendirme, idarenin hedeflerinin gerçekleşmesini engelleyecek risklerin tanımlanması, analiz edilmesi ve gerekli önlemlerin belirlenmesi sürecidir.

Standart: 5. Planlama ve Programlama İdareler, faaliyetlerini, amaç, hedef ve göstergelerini ve bunları gerçekleştirmek için ihtiyaç duydukları kaynakları içeren plan ve programlarını oluşturmalı ve duyurmalı, faaliyetlerinin plan ve programlara uygunluğunu sağlamalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

5.1. İdareler, misyon ve vizyonlarını oluşturmak, stratejik amaçlar ve ölçülebilir hedefler saptamak, performanslarını ölçmek, izlemek ve değerlendirmek amacıyla katılımcı yöntemlerle stratejik plan hazırlamalıdır.
5.2. İdareler, yürütecekleri program, faaliyet ve projeleri ile bunların kaynak ihtiyacını, performans hedef ve göstergelerini içeren performans programı hazırlamalıdır.
5.3. İdareler, bütçelerini stratejik planlarına ve performans programlarına uygun olarak hazırlamalıdır.
5.4. Yöneticiler, faaliyetlerin ilgili mevzuat, stratejik plan ve performans programıyla belirlenen amaç ve hedeflere uygunluğunu sağlamalıdır.
5.5. Yöneticiler, görev alanları çerçevesinde idarenin hedeflerine uygun özel hedefler belirlemeli ve personeline duyurmalıdır.
5.6. İdarenin ve birimlerinin hedefleri, spesifik, ölçülebilir, ulaşılabilir, ilgili ve süreli olmalıdır.
Standart: 6. Risklerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi İdareler, sistemli bir şekilde analizler yaparak amaç ve hedeflerinin gerçekleşmesini engelleyebilecek iç ve dış riskleri tanımlayarak değerlendirmeli ve alınacak önlemleri belirlemelidir. Bu standart için gerekli genel şartlar:

6.1. İdareler, her yıl sistemli bir şekilde amaç ve hedeflerine yönelik riskleri belirlemelidir.
6.2. Risklerin gerçekleşme olasılığı ve muhtemel etkileri yılda en az bir kez analiz edilmelidir.
6.3. Risklere karşı alınacak önlemler belirlenerek eylem planları oluşturulmalıdır.

Kontrol faaliyetleri, idarenin hedeflerinin gerçekleştirilmesini sağlamak ve belirlenen riskleri yönetmek amacıyla oluşturulan politika ve prosedürlerdir.

Standart: 7. Kontrol stratejileri ve yöntemleri İdareler, hedeflerine ulaşmayı amaçlayan ve riskleri karşılamaya uygun kontrol strateji ve yöntemlerini belirlemeli ve uygulamalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

7.1. Her bir faaliyet ve riskleri için uygun kontrol strateji ve yöntemleri (düzenli gözden geçirme, örnekleme yoluyla kontrol, karşılaştırma, onaylama, raporlama, koordinasyon, doğrulama, analiz etme, yetkilendirme, gözetim, inceleme, izleme v.b.) belirlenmeli ve uygulanmalıdır.
7.2. Kontroller, gerekli hallerde, işlem öncesi kontrol, süreç kontrolü ve işlem sonrası kontrolleri de kapsamalıdır.
7.3. Kontrol faaliyetleri, varlıkların dönemsel kontrolünü ve güvenliğinin sağlanmasını kapsamalıdır.
7.4. Belirlenen kontrol yönteminin maliyeti beklenen faydayı aşmamalıdır.
Standart: 8. Prosedürlerin belirlenmesi ve belgelendirilmesi İdareler, faaliyetleri ile mali karar ve işlemleri için gerekli yazılı prosedürleri ve bu alanlara ilişkin düzenlemeleri hazırlamalı, güncellemeli ve ilgili personelin erişimine sunmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

8.1. İdareler, faaliyetleri ile mali karar ve işlemleri hakkında yazılı prosedürler belirlemelidir.
8.2. Prosedürler ve ilgili dokümanlar, faaliyet veya mali karar ve işlemin başlaması, uygulanması ve sonuçlandırılması aşamalarını kapsamalıdır.
8.3. Prosedürler ve ilgili dokümanlar, güncel, kapsamlı, mevzuata uygun ve ilgili personel tarafından anlaşılabilir ve ulaşılabilir olmalıdır.
Standart: 9. Görevler ayrılığı Hata, eksiklik, yanlışlık, usulsüzlük ve yolsuzluk risklerini azaltmak için faaliyetler ile mali karar ve işlemlerin onaylanması, uygulanması, kaydedilmesi ve kontrol edilmesi görevleri personel arasında paylaştırılmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

9.1. Her faaliyet veya mali karar ve işlemin onaylanması, uygulanması, kaydedilmesi ve kontrolü görevleri farklı kişilere verilmelidir.
9.2. Personel sayısının yetersizliği nedeniyle görevler ayrılığı ilkesinin tam olarak uygulanamadığı idarelerin yöneticileri risklerin farkında olmalı ve gerekli önlemleri almalıdır.
Standart: 10. Hiyerarşik kontroller Yöneticiler, iş ve işlemlerin prosedürlere uygunluğunu sistemli bir şekilde kontrol etmelidir. Bu standart için gerekli genel şartlar:

10.1. Yöneticiler, prosedürlerin etkili ve sürekli bir şekilde uygulanması için gerekli kontrolleri yapmalıdır.
10.2. Yöneticiler, personelin iş ve işlemlerini izlemeli ve onaylamalı, hata ve usulsüzlüklerin giderilmesi için gerekli talimatları vermelidir.
Standart: 11. Faaliyetlerin sürekliliği İdareler, faaliyetlerin sürekliliğini sağlamaya yönelik gerekli önlemleri almalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

11.1. Personel yetersizliği, geçici veya sürekli olarak görevden ayrılma, yeni bilgi sistemlerine geçiş, yöntem veya mevzuat değişiklikleri ile olağanüstü durumlar gibi faaliyetlerin sürekliliğini etkileyen nedenlere karşı gerekli önlemler alınmalıdır.
11.2. Gerekli hallerde usulüne uygun olarak vekil personel görevlendirilmelidir.
11.3. Görevinden ayrılan personelin, iş veya işlemlerinin durumunu ve gerekli belgeleri de içeren bir rapor hazırlaması ve bu raporu görevlendirilen personele vermesi yönetici tarafından sağlanmalıdır.
Standart: 12. Bilgi sistemleri kontrolleri İdareler, bilgi sistemlerinin sürekliliğini ve güvenilirliğini sağlamak için gerekli kontrol mekanizmaları geliştirmelidir. Bu standart için gerekli genel şartlar:

12.1. Bilgi sistemlerinin sürekliliğini ve güvenilirliğini sağlayacak kontroller yazılı olarak belirlenmeli ve uygulanmalıdır.
12.2. Bilgi sistemine veri ve bilgi girişi ile bunlara erişim konusunda yetkilendirmeler yapılmalı, hata ve usulsüzlüklerin önlenmesi, tespit edilmesi ve düzeltilmesini sağlayacak mekanizmalar oluşturulmalıdır.
12.3. İdareler bilişim yönetişimini sağlayacak mekanizmalar geliştirmelidir.

Bilgi ve iletişim, gerekli bilginin ihtiyaç duyan kişi, personel ve yöneticiye belirli bir formatta ve ilgililerin iç kontrol ve diğer sorumluluklarını yerine getirmelerine imkan verecek bir zaman dilimi içinde iletilmesini sağlayacak bilgi, iletişim ve kayıt sistemini kapsar.

Standart: 13. Bilgi ve iletişim İdareler, birimlerinin ve çalışanlarının performansının izlenebilmesi, karar alma süreçlerinin sağlıklı bir şekilde işleyebilmesi ve hizmet sunumunda etkinlik ve memnuniyetin sağlanması amacıyla uygun bir bilgi ve iletişim sistemine sahip olmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

13.1. İdarelerde, yatay ve dikey iç iletişim ile dış iletişimi kapsayan etkili ve sürekli bir bilgi ve iletişim sistemi olmalıdır.
13.2. Yöneticiler ve personel, görevlerini yerine getirebilmeleri için gerekli ve yeterli bilgiye zamanında ulaşabilmelidir.
13.3. Bilgiler doğru, güvenilir, tam, kullanışlı ve anlaşılabilir olmalıdır.
13.4. Yöneticiler ve ilgili personel, performans programı ve bütçenin uygulanması ile kaynak kullanımına ilişkin diğer bilgilere zamanında erişebilmelidir.
13.5. Yönetim bilgi sistemi, yönetimin ihtiyaç duyduğu gerekli bilgileri ve raporları üretebilecek ve analiz yapma imkanı sunacak şekilde tasarlanmalıdır.
13.6. Yöneticiler, idarenin misyon, vizyon ve amaçları çerçevesinde beklentilerini görev ve sorumlulukları kapsamında personele bildirmelidir.
13.7. İdarenin yatay ve dikey iletişim sistemi personelin değerlendirme, öneri ve sorunlarını iletebilmelerini sağlamalıdır.
Standart: 14. Raporlama İdarenin amaç, hedef, gösterge ve faaliyetleri ile sonuçları, saydamlık ve hesap verebilirlik ilkeleri doğrultusunda raporlanmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

14.1. İdareler, her yıl, amaçları, hedefleri, stratejileri, varlıkları, yükümlülükleri ve performans programlarını kamuoyuna açıklamalıdır.
14.2. İdareler, bütçelerinin ilk altı aylık uygulama sonuçları, ikinci altı aya ilişkin beklentiler ve hedefler ile faaliyetlerini kamuoyuna açıklamalıdır.
14.3. Faaliyet sonuçları ve değerlendirmeler idare faaliyet raporunda gösterilmeli ve duyurulmalıdır.
14.4. Faaliyetlerin gözetimi amacıyla idare içinde yatay ve dikey raporlama ağı yazılı olarak belirlenmeli, birim ve personel, görevleri ve faaliyetleriyle ilgili hazırlanması gereken raporlar hakkında bilgilendirilmelidir.
Standart: 15. Kayıt ve dosyalama sistemi İdareler, gelen ve giden her türlü evrak dahil iş ve işlemlerin kaydedildiği, sınıflandırıldığı ve dosyalandığı kapsamlı ve güncel bir sisteme sahip olmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

15.1. Kayıt ve dosyalama sistemi, elektronik ortamdakiler dahil, gelen ve giden evrak ile idare içi haberleşmeyi kapsamalıdır.
15.2. Kayıt ve dosyalama sistemi kapsamlı ve güncel olmalı, yönetici ve personel tarafından ulaşılabilir ve izlenebilir olmalıdır.
15.3. Kayıt ve dosyalama sistemi, kişisel verilerin güvenliğini ve korunmasını sağlamalıdır.
15.4. Kayıt ve dosyalama sistemi belirlenmiş standartlara uygun olmalıdır.
15.5. Gelen ve giden evrak zamanında kaydedilmeli, standartlara uygun bir şekilde sınıflandırılmalı ve arşiv sistemine uygun olarak muhafaza edilmelidir.
15.6. İdarenin iş ve işlemlerinin kaydı, sınıflandırılması, korunması ve erişimini de kapsayan, belirlenmiş standartlara uygun arşiv ve dokümantasyon sistemi oluşturulmalıdır.
Standart: 16. Hata, usulsüzlük ve yolsuzlukların bildirilmesi İdareler, hata, usulsüzlük ve yolsuzlukların belirlenen bir düzen içinde bildirilmesini sağlayacak yöntemler oluşturmalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

16.1. Hata, usulsüzlük ve yolsuzlukların bildirim yöntemleri belirlenmeli ve duyurulmalıdır.
16.2. Yöneticiler, bildirilen hata, usulsüzlük ve yolsuzluklar hakkında yeterli incelemeyi yapmalıdır.
16.3. Hata, usulsüzlük ve yolsuzlukları bildiren personele haksız ve ayırımcı bir muamele yapılmamalıdır.




İzleme, iç kontrol sisteminin kalitesini değerlendirmek üzere yürütülen tüm izleme faaliyetlerini kapsar.
Standart: 17. İç kontrolün değerlendirilmesi İdareler iç kontrol sistemini yılda en az bir kez değerlendirmelidir. Bu standart için gerekli genel şartlar:

17.1. İç kontrol sistemi, sürekli izleme veya özel bir değerlendirme yapma veya bu iki yöntem birlikte kullanılarak değerlendirilmelidir.
17.2. İç kontrolün eksik yönleri ile uygun olmayan kontrol yöntemlerinin belirlenmesi, bildirilmesi ve gerekli önlemlerin alınması konusunda süreç ve yöntem belirlenmelidir.
17.3. İç kontrolün değerlendirilmesine idarenin birimlerinin katılımı sağlanmalıdır.
17.4. İç kontrolün değerlendirilmesinde, yöneticilerin görüşleri, kişi ve/veya idarelerin talep ve şikâyetleri ile iç ve dış denetim sonucunda düzenlenen raporlar dikkate alınmalıdır.
17.5. İç kontrolün değerlendirilmesi sonucunda alınması gereken önlemler belirlenmeli ve bir eylem planı çerçevesinde uygulanmalıdır.
Standart: 18. İç denetim İdareler fonksiyonel olarak bağımsız bir iç denetim faaliyetini sağlamalıdır. Bu standart için gerekli genel şartlar:

18.1. İç denetim faaliyeti İç Denetim Koordinasyon Kurulu tarafından belirlenen standartlara uygun bir şekilde yürütülmelidir.
18.2. İç denetim sonucunda idare tarafından alınması gerekli görülen önlemleri içeren eylem planı hazırlanmalı, uygulanmalı ve izlenmelidir.